کوردستان فردا
یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷ ۰۹:۵۳

استاندار پروازی عامل توسعه نیست

شورش عزیزی

در مبنای توسعه نیافتگی کردستان هزازان یادداشت، مقاله و… نوشته شده است و بدون شک بازهم جای دارد که نوشت و صدای اعتراضی مردمی بود که صادقانه زندگی می‌کنند. از آغاز انقلاب تاکنون در تاریخ حضور چهره‌های سیاسی و سفارشی در سمت استاندار در کردستان شاهد بوده‌ایم که مبحث «خودم اینجا و یار در پاوه» را مدنظر قرار داده اند. استانداران کردستان بجز آقای محمدرضا رحیمی که حدود شش ماه خانواده خود را به شهر سنندج آوردند و بعد از ایشان هم آقای اسماعیل نجار هم حدود ۲ ماه خانواده خود را به کردستان آوردند؛ سایر به نام استانداران خودشان بر کرسی استانداری این استان تکیه زده و خانواده‌اشان هم در پایتخت ساکن هستند به این معنی که آقای استاندار دیگر درک نمی‌کنند کمبود پزشک متخصص را، یا اینکه بدانند بحث جاده‌های مرگ یعنی چه؟
صد البته استاندار پروازی بدون شک بیشتر از هر چیزی براساس تعهدات زندگی باید بیشتر اوقات و توانش را برای رسیدگی به امورات خانواده‌اش بگذارد و اینگونه است که اکثریت شعارهای این به نام استانداران نمی‌توانند نفعی در زمینه توسعه به کردستان برسانند.
استانداران پروازی برای کردستان بار گرانی هستند به دوش کشیدن حالا آن مدیر بومی باشد و یا غیر بومی، البته که مدیران غیر بومی؛ کردستان را سکوی برای رسیدن به مقام‌های بالاتر در نظر دارند اما استانداران بومی که شعار کردستانی بودن سر می‌دهند چگونه می‌توانند توجیه کنند که حضور خانواده‌اشان در تهران و خودشان در کردستان مشغول خدمت رسانی هستند و می‌خواهند به کردستان توسعه ببخشند.
شایسته است استاندار پروازی وقت، تکلیف خود را با این تناقض را روشن نمایند. شما که کردستان را محروم و خود را عامل توسعه می‌دانید چگونه می‌خواهید به کردستان توسعه ببخشید در حالی که خودتان و اعضاء خانواده‌اتان این مشکلات را لمس نکرده‌اید. شما که جان عزیزانتان در جاده‌های این استان در خطر نیست، چگونه می‌توانید عامل توسعه باشید؟
آقای استاندار بهتر است چمدان سفرتان را ببنید و بروید پیش خانواده‌اتان بنشینید یا اینکه خانواده‌اتان را از ناز و نعمت رفاهی تهران منع کرده و بیاورید تا در کردستان محرومیت را لمس کنند و اینگونه شما هم درد کردستانی‌ها خواهید شد و امید می‌رود که بتوانید عامل توسعه باشید.