کوردستان فردا
چهارشنبه ۰۴ مهر ۱۳۹۷ ۰۲:۲۰

این روزها، محیط زیست

ئامانج قربانی -کارشناس ارشد ارزیابی و آمایش سرزمین

چندیست در مورد زبالەهای ولگرد مریوان به سرپرستی شهرداری و سکوت محیط زیست برخورد نموده که هربارِ آن با سد توجیه مسئولان مواجه می شویم؛ الایحال اکنون چیزی که مطرح می شود این است که یا مردم مریوان بیش از نیاز خود مصرف می کنند، یا اینکە مسئولان شهرداری بنابە دلایل منحصر به خود از اقدام مناسب بازماندە و موجودی های مردم را برای برطرف نمودن نیازمندی های خود به یغما بردەاند، حدس شما هر سنتزی که باشد قطعا همراه آن فقر، بیکاری و عدم تخصیص رفتارِ صحیح جهت برآورد شاخص های توسعەیافتگی را برای مردمان این دیار به همراه خواهد داشت.
قبلا راجع بە مشکلات محیط زیست کوردستان و تعریف صحیح امنیت به آدرس هفتەنامه سیروان، روزنامه روژان و سایت انجمن سبز چیا مطالبی نگاشته بودم و از تصمیمات خودخوانده وزارت نیرو با بی تفاوتی استانداری کردستان و نمایندگان مجلس از به یغما رفتن منابع طبیعی با طعم مصادره آبهای کوردستان و احداث بدون ارزیابی سدهای بیشمار گفته بودم و همچنین اخیرا نیز راجع به زباله مریوان نکاتی را چه ما و چه فعالین محیط زیست مریوان متذکر شده بودیم بی آنکه پاسخی را منتظر باشیم.
معضلات جایگاه زباله قطعا فقط مختص به مریوان نخواهد بود و بدون شک کشور ایران با وجود داشتن متخصصین فراوان در زمینه علوم ارزیابی و آمایش سرزمین همزمان با نگاه خدشەدار دست اندرکان و بی مهری به آنان (عدم بکارگیری فارغ التحصیلان این عرصه جهت استخدام اخیر درسازمان حفاظت محیط زیست مثال بارز این سقوط است) و اتخاذ روشهای نامناسب و غیراصولی دفن زباله و محروم ماندن از دیگر المان های نیل به توسعه پایدار حتی از فاکتور عدالت نیز بی نصیب مانده است و دیگر گفتار درمانی و توجیەسازی این مسائل علاوه بر اینکه فرصت های اشتغال و درآمدزایی را به باد سخره گرفته است بلکه می رود عواقب این سوء مدیریت مشکلات محیطی را نیز برای ساکنان هر کدام از مناطق به بار آورد.
نکته حائز اهمیت همزمان با تمام این کاستی ها که شگفت انگیزتر بودە برایند عدم ارادەای برای رهیافت مسائل پژوشی حوزه محیط زیست می تواند باشد که شاید در آینده نزدیک خالق یک تراژدی علمی شود و آن دستور جدید و در دست اقدام بخش توسعه و برنامەریزی استانداری کردستان در موافقت با حضور تیمی جهت شناسایی، اخذ آمار و اطلاعات حوزه زیست محیطی مناطق تحت مدیریت در خصوص حدود، محدودیت ها و یا طرح های انجام شده و یا در دست اقدام می باشد که هدف از آن را ایجاد و شناسایی فرصت های اشتغال معرفی می کند، غافل از اینکه با گذشت سه دهه از سابقه قانونگذاری زیست محیطی در کشور همچنان بسیاری از طرحهای توسعەای خارج از ضوابط و مقررات زیست محیطی اجرا شده و هم اکنون نیز آثار زیانباری را بر طبیعت و جوامع انسانی و جانوری و گیاهی تحمیل می نماید و نه تنها واگذاری چنین طرح های تحقیقاتی بدون تاییدیه و استعلام از انجمن ارزیابان ایران به موازات واگذاری پست های کلیدی و تصمیم گیرنده به نورچشمی ها خروجی آن آمار و تحلیل های کذایی است بلکه در آن واحد رونمایی از ضعف ها و ناتوانایی های موجود خود در برنامەریزی های آمایشی می باشد و نقد از این رویکرد غیر منطقی قطعا مقدمەای برای نسبت دادنِ دست در دست داشتنِ اکولوژیست ها با خرابکاران است.