دوشنبه, 05 فروردين 1398
شناسه خبر:631

ظریف ، اما و اگرهای رفتنش

  • انداز قلم

خبر استعفای جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران شامگاه دوشنبه 97/12/6 در یک پست اینستاگرامی به مناسبت تبریک روز مادر به سرعت در فضای مجازی و رسانه های فارسی زبان داخلی و خارجی پیچید که اما و اگرهای بسیاری را به دنبال داشت زیرا کشور در این برهه حساس در جامعه جهانی بیش از هر زمان دیگری به روابط با دیگر کشورها و انجام ساز و کارها نیازمند بود.

سیاست

کردستان فردا : خبر استعفای جواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران شامگاه دوشنبه 97/12/6 در یک پست اینستاگرامی به مناسبت تبریک روز مادر به سرعت در فضای مجازی و رسانه های فارسی زبان داخلی و خارجی پیچید که اما و اگرهای بسیاری را به دنبال داشت زیرا کشور در این برهه حساس در جامعه جهانی بیش از هر زمان دیگری به روابط با دیگر کشورها و انجام ساز و کارها نیازمند بود.

همه ما می دانیم اوضاع معیشت و اقتصاد با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید رویه ای نزولی در پیش گرفت واعدال گرایی و اصلاح طلبی را خلاف دهنیت عوام گونه ای معرفی کرد.
استعفای دومین وزیر قدرتمند از کابینه روحانی تداعی این امر است که در روابط و سیاست های داخلی و خارجی بن بستی ایجاد شده است، بن بستی که راه را برای ورود اصولگرایان به کارزار هموارتر سازد.
دستاورد آن تنها چند برگ کاغذپاره از برجامی بود که آخرش کسی نفهمید به کدام مسیر روانه شد و کجا بر کجا!
اصلاح طلبان به سبب محدودیت در برقراری روابطی که چندان خبر از آینده ای نوید بخش برای سیاست های فردای کشور نمی دهند با مشکلات عدیده ای مواجه شدند، مشکلاتی که امید چندانی به حل شدنش نیست ...
اما آنجه بیشتر از همه هویدا است، منزوی شدن هرچه بیشتر ایران در صحنه جهانی است ولی آیا راهی برون رفت از وضعیت کنونی می تواند ایجاد شود؟ اگر همین رویه پیش برود عزل و یا استعفاهای بیشتر یکی پس از دیگری چندان دور از انتظار نیست و ممکن است دامن گیر عالی ترین پست دولتی یعنی ریاست جمهوری نیز شود.
اگر این دوگانگی گسترده تر شود و بصورت جدی از اساس و ریشه مورد بررسی قرار نگیرد؛ اقتصاد ، سیاست، روابط و بطور کلی هر آنچه تاکنون می توان دستاورد نامید بیشتر به حاشیه کشیده خواهد شد و کشور را تا قهقرا غرق در مشکل خواهد کرد.

 

*ناصر ملکی

ارسال نظر به عنوان مهمان

  • هیچ نظری یافت نشد