در طرحنامه سیاسی یکی از سه وجه از دیرباز شناخته شده تدوین استراتژی نظامی (جنگ و دفاع)، ترسیم طرح نامه جنگی-دفاعی است. این مهم معمولا به عهده دستگاه دیپلماسی (امور خارجه) است. در تهیه طرحنامه سیاسی، ابعاد زیر می بایست به عنوان ستون های اصلی با یادآوری دقیق آیتم های مرتبط با آن ها، گنجانده شود. بدون تهیه سیستماتیک، عملیاتی و الزام به کنترل دائمی طرحنامه سیاسی، آفند و یا پدافند، به اغلب احتمال اخته خواهد بود.
محورهای بنیادین طرحنامه سیاسی جنگ عبارت است از:
۱- دشمن اصلی؛
۲- متحدین استراتژیک آفندگر؛
۳- متحدین استراتژیک پدافند کننده؛
۴- متحدین شاخه ای آفندگر؛
۵- متحدین شاخه ای پدافند کننده؛
۶- متحدین پارتیزان منطقه ای آفندگر؛
۷- متحدین پارتیزان منطقه ای پدافند کننده؛
۸- کشورهای ارائه دهنده پایگاه های اصلی به آفندگر؛
۹- کشورهای ارائه دهنده پایگاه های اصلی به پدافند کننده؛
۱۰- کشورهای ارائه دهنده پایگاه های موقت و گذرا به آفندگر و پدافند کننده.
نخست آن که تهیه و تنطیم دقیق طرحنامه سیاسی، برای جنگ های با احتمال میان مدتی و درازمدت شدن، اجباری است. دوم این که بر دستگاه دیپلماسی است که پیاپی تغییرات آن را رصد نماید؛سوم آن که طرحنامه سیاسی بیشتر برای عملیات زمینی است.
ارائه بهنگام، دقیق و بیطرفانه طرحنامه سیاسی، بهترین یاریگر برای تصمیم سازی های خطیر ملی است.
از وزارت امور خارجه در خواست می کنم نمایه ای کلی و عادی – عرفی، از طرحنامه سیاسی جمهوریاسلامی، در جایگاه کشوری پدافند کننده در برابر تهدیدات احتمالی ارائه دهد.
- نویسنده : دکتر یدالله کریمی پور
- منبع خبر : کردستان فردا
لینک کوتاه :
https://kurdistanefarda.ir/?p=5516
