بیماری اوتیسم یک اختلال رشد است که در سه سال اول زندگی ظاهر می شود و با تاثیر روی مغز کودک، رفتارهای اجتماعی و مهارت ارتباط برقرار کردن را مختل می کند. این اختلال روی رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی تأثیر می گذارد. کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم […]
بیماری اوتیسم یک اختلال رشد است که در سه سال اول زندگی ظاهر می شود و با تاثیر روی مغز کودک، رفتارهای اجتماعی و مهارت ارتباط برقرار کردن را مختل می کند. این اختلال روی رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت های ارتباطی تأثیر می گذارد. کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم در ارتباطات کلامی و غیر کلامی، تعاملات اجتماعی و فعالیت های مربوط به بازی، مشکل دارند.
دکتر مسعود احمدزاد اصل عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران با اشاره به اینکه طرح غربالگری اختلال اوتیسم از آذرماه سال 95 آغاز شده،گفت: برخلاف روستاها، غربالگری در مناطق شهری منوط به مراجعه والدین به مراکز درمانی است و به همین دلیل این طرح هنوز در مناطق شهری از پوشش کافی برخوردار نیست.
وی با اشاره به اینکه امکانات لازم برای انجام طرح غربالگری در مراکز درمانی وجود دارد، افزود: در مناطق روستایی در صورت مراجعه نکردن خانواده ها، بهورزان مستقر در خانه های بهداشت به سراغ والدین می روند؛ اما در مناطق شهری به دلیل نبود امکانات و منابع مالی، مراقبت به صورت غیرفعال انجام می شود و افراد باید به مراکز درمانی مراجعه کنند. طرح غربالگری اوتیسم جزو برنامه های اولویت دار وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است و پوشش این طرح بتدریج باید در مناطق شهری افزایش پیدا کند تا شاهد همگانی شدن آن باشیم.
این روانپزشک بر ضرورت شناخت علائم و نشانه های اختلال طیف اوتیسم از سوی خانواده ها اشاره کرد و گفت: آگاهی خانواده ها نسبت به این اختلال می تواند منجر به تشخیص و شناسایی زود هنگام این کودکان شود.
احمدزاد اصل برلزوم آموزش های لازم به خانواده ها تاکید کرد و گفت: با این اقدام، خانواده ها فرا می گیرند که با چه ادبیاتی با این افراد رفتار کنند، یا چه فضایی را در خانه برای آنان فراهم کنند تا زندگی با آرامشی داشته باشند و با آموزش می توان فضای رشد، مهارت آموزی و توانمندسازی کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم را به نحو مطلوب فراهم کرد تا آنان زندگی تا حد ممکن عادی را در جامعه داشته باشند.
برخی از شایع ترین نشانه های بیماری اوتیسم عبارتند از :
دیر به حرف افتادن یا عدم تمایل به صحبت کردن؛ 40 درصد از افراد مبتلا به اوتیسم هرگز صحبت نمی کنند.
مشکل در درک دیدگاه گوینده
استفاده از کلمات و عبارت های تکراری
تکرار رفتارهای کلیشه ای مانند تکان دادن دست یا بدن
تمرکز طولانی مدت روی اشیا
خودزنی/ پرخاشگر
ناتوانی در بیان اسم
ناتوانی در برقراری ارتباط چشمی
علاقه به بازی های تکراری
خیره شدن به یک شی یا تصویر
فقدان حس همدلی و به اشتراک گذاشتن احساسات
عدم تمایل به ایجاد دوستی با هم سن و سالان
- نویسنده : کردستان فردا
