۵ کشتی سوخت رسان با پرچم جمهوریاسلامی ایران ، در اقیانوس اطلس به سوی ونزوئلا (آمریکای جنوبی) در حرکتند؛ گویا ایالات متحده آمریکا با اعزام ۴- ۵ کشتی و پرنده جنگی از کارائیب، قصد اخلال در رسیدن این سوخت رسان ها به مقصد است. در این ارتباط بین همراهان و من، پرسش – پاسخ هایی […]
۵ کشتی سوخت رسان با پرچم جمهوریاسلامی ایران ، در اقیانوس اطلس به سوی ونزوئلا (آمریکای جنوبی) در حرکتند؛ گویا ایالات متحده آمریکا با اعزام ۴- ۵ کشتی و پرنده جنگی از کارائیب، قصد اخلال در رسیدن این سوخت رسان ها به مقصد است. در این ارتباط بین همراهان و من، پرسش – پاسخ هایی انجام شده که چکیده آن تقدیم می شود:
پرسش: چرا ونزوئلا که خود کشور صادر کننده نفت خام است، به واردکننده تبدیل شده است؟
پاسخ: کاراکاس به هر دلیلی، از جمله تحریم ها، نیازمند بنزین و دیگر مشتقات پالایشی است.
پرسش: چرا از ایران با این بُعد بزرگ فاصله؟
پاسخ: شاید به دلیل ارزان تر بودن مشتقات، هم پیمانی و تعهدات متقابل و هم این که هردو کشور از سوی واشنگتن تحت تحریم هستند.
پرسش: آیا آمریکا از دیدگاه حقوقی می تواند شناورها را توقیف و یا مانع حرکت آن ها شود؟
پاسخ: نه؛ هرگز.
دولت ها نمی توانند کشتی های خارجی را در آب های آزاد کنترل کنند و شناورها دارای آزادی عمل هستند.
به موجب ماده ۲ کنوانسیون ۱۹۵۸ و به ویژه مواد ۸۷ و ۸۹ کنوانسیون جاماییکا (۱۹۸۲)، دریای آزاد به روی همه دولت ها باز بوده و هیچ دولتی نمی تواند ادعای مشروعی به منظور حاکمیت بر قسمتی از آن را داشته باشد.
پرسش: یعنی از دیدگاه حقوقی نمی توان مانع تبادل و بازرگانی دریایی شد؟
پاسخ: به طور کلی، کشتی ها، زیر پرچم دولت ها آمد و شد دارند. به همین دلیل به موجب مواد ۶ و ۹۲ کنوانسیون جاماییکا،دارای حق آزادی عمل در دریای آزادند.
اگر شناوری ناگزیر باشد از دریای سرزمینی کشور دیگری بگذرد، باز هم تابع “حق عبور بی ضرر” است. ولی شناورهای ایران به هیچ وجه وارد دریای سرزمینی آمریکا نخواهد شد. در واقع ایران به عنوان دولت صاحب پرچم، تقریبا دارای حق انحصاری در حرکت آزاد و مالکیت شناورها است.
پرسش: آیا در این صورت آمریکا مزاحم کشتی های ایرانی نخواهد شد؟
پاسخ: ممکن است بشود. یعنی آن ها را بازگردانده و یا مانع رسیدن آن ها به مقصد شود.
پرسش: پس حقوق و قوانین دریایی؟
پاسخ: این قوانین تا جایی برای ابرقدرت و قدرت های فرامنطقهای ارزش دارند که در تخالف با استراتژی آنان نباشد.
ایران و ونزوئلا تحت تحریم واشنگتن هستند و آمریکا به جای مادورو، رئیس پیشین قوه مقننه، گوایدو را به رسمیت می شناسد، ممکن است این بهانه ها را مطرح کند. به هر حال معمولا حق با زور است.
- نویسنده : دکتر یداللە کریمی پور
لینک کوتاه :
https://kurdistanefarda.ir/?p=6044
