به گزارش کردستان فردا،در استانی مانند کردستان که بخش قابل توجهی از مردم آن با محدودیت های اقتصادی ، دسترسی دشوار به خدمات تخصصی و مشکلات زیر ساختی مواجهاند ، انتظار میرود دانشگاه علوم پزشکی بیش از هر دستگاه دیگری با رویکردی پیشگیرانه ، پاسخ گو و مردم محور عمل کند.
با این حال مجموعهای از پرسش ها و انتقاد ها درباره عملکرد دانشگاه علوم پزشکی استان کردستان به ویژه در حوزه پیشگیری از بیماریها ، تأمین داروهای حیاتی ، نحوه مواجهه با مطالبات بیماران و سبک مدیریت این مجموعه ، ضرورت بررسی جدی عملکرد این نهاد را مطرح کرده است.
آنفلوانزا ؛ پیشگیری کجاست و چرا باید همواره منتظر بحران ماند؟
افزایش موارد ابتلا به بیماری های تنفسی و آنفلوانزا در کردستان بار دیگر موضوع آمادگی نظام سلامت استان و میزان اثربخشی برنامههای پیشگیرانه را به صدر مطالبات عمومی آورده است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده در آبانماه ۱۴۰۵ ، در هفته نخست این ماه ۸ هزار و ۸۸۶ نفر با علائم بیماریهای تنفسی به مراکز درمانی دولتی استان مراجعه کردهاند.
همچنین ۳۶.۶ درصد نمونه های آزمایششده از نظر آنفلوانزا مثبت بوده که نسبت به هفته پایانی مهر ماه افزایش ۵۰ درصدی داشته است.
این آمار حتی بدون استناد به رتبهبندی استانی به تنهایی نشاندهنده ضرورت تقویت اقدامات پیشگیرانه است.
اگر کردستان بر اساس برخی گزارش ها در زمره استان های دارای شیوع بالای آنفلوانزا قرار گرفته یا عنوان دومین استان را به خود اختصاص داده است ، دانشگاه علوم پزشکی باید مستندات این رتبه بندی را منتشر کند و توضیح دهد چه برنامهای برای کنترل زنجیره انتقال بیماری داشته است !
در چنین شرایطی صرف توصیه به شست و شوی دستها ، استفاده از ماسک و مراجعه به مراکز درمانی اگر با اطلاعرسانی فراگیر ، مراقبت فعال از گروه های پرخطر ، تأمین به موقع واکسن و اجرای برنامه های عملیاتی همراه نباشد ، نمیتواند پاسخگوی انتظارات جامعه باشد اما متاسفانه گویا مقوله پیشگیری در دانشگاه علوم پزشکی استان کردستان صرفا به صدور چند اطلاعیه و توصیه بهداشتی محدود شده است !
دانشگاه علوم پزشکی باید روشن کند چه اقداماتی پیش از اوج گیری بیماری انجام داده و چه میزان واکسن در اختیار گروههای پرخطر قرار گرفته است ؟ چه برنامه ای برای مدارس و محیط های پرتردد داشته و چرا باید بخش مهمی از اقدامات مدیریتی پس از افزایش مراجعات و فشار بر مراکز درمانی دنبال شود؟
داروهای حیاتی ؛ بیماران خاص در جست و جوی دارو ، مسئولان درگیر توضیح و توجیه!
دومین موضوع نگران کننده وضعیت تأمین و دسترسی به داروهای حیاتی در استان است ! مسئلهای که برای بیماران خاص ، سرطانی ، دیابتی و سایر افراد نیازمند درمان مستمر ، صرفاً یک مشکل اداری یا اقتصادی نیست ، بلکه مستقیماً با کیفیت زندگی و حتی بقای آنان در ارتباط است !
گزارشهای منتشر شده درباره کمبود دارو در کردستان ، از جمله مشکلات مربوط به انسولین لوومیر و برخی اقلام دارویی دیگر نشان میدهد بیماران در مقاطعی برای تهیه داروی مورد نیاز خود با دشواری و سرگردانی مواجه بودهاند.
معاونت غذا و داروی دانشگاه علوم پزشکی استان کردستان در واکنش به این موضوع ، بخشی از کمبود ها را ناشی از مشکلات تولید ، تأمین مواد اولیه و شرایط سراسری بازار دارویی کشور دانسته است !
البته نمیتوان منکر تأثیر مشکلات ملی بر وضعیت دارویی استان شد ، اما این توضیح به تنهایی رافع مسئولیت مدیریت استانی را نیست !
سؤال اینجاست که دانشگاه علوم پزشکی کردستان برای پیش بینی کمبود ها ، ایجاد ذخایر راهبردی ، شناسایی بیماران نیازمند ، مدیریت توزیع و جلوگیری از قطع درمان چه برنامهای داشته است؟
کمبود سراسری دارو شاید خارج از اختیار کامل دانشگاه باشد ، اما مدیریت عادلانه ، اطلاع رسانی شفاف و پیگیری مؤثر برای تأمین دارو ، از مسئولیتهای قابل مطالبه آن است.
القصه سلامت مردم کردستان عرصه آزمون و خطای مدیریتی ، پنهانماندن ضعف ها پشت گزارش های اداری یا دلخوش کردن به عناوین تشریفاتی نیست بلکه مردم حق دارند بدانند داروی مورد نیاز شان چرا در دسترس نیست ، چرا بیماری های واگیر دار به دغدغه عمومی تبدیل میشوند ، صدای اعتراض بیماران و کارکنان تا چه اندازه شنیده میشود !
اکنون انتظار میرود رئیس دانشگاه علوم پزشکی کردستان بهجای پاسخ های کلی و کلیشهای ، با ارائه آمار ، مستندات و توضیحات روشن به این پرسشها پاسخ دهند چرا که معیار نهایی موفقیت دانشگاه علوم پزشکی استان کردستان نه تعداد لوح های تقدیر و نه رتبه های اداری ، بلکه میزان سلامت ، رضایت و آرامش مردمی است که خدمات این دانشگاه برای آنان تعریف شده است !
و کلام پایانی این که در صورت بقای عمر در نوشتار بعدی پرده از مافیای عظیم دارویی شکل گرفته در استان کردستان خواهیم برداشت ..!
- نویسنده : علی کرمی
- منبع خبر : کردستان فردا



























