پیروزی و همگانی شدن لذتی گواراست، رقابت انتخاباتی همانند هر رقابتی دیگری قطعاً نفر اول و برنده ی دارد این اصل بدیهی و غیر قابل انکار پروژه انتخابات درهر مملکتی است. امّا آنچه در این یاداشت برآن تأکید می شود رقابت با رویکرد برنده –برنده و احساس پیروزی همگانی و امید به آینده در اقشار […]
پیروزی و همگانی شدن لذتی گواراست، رقابت انتخاباتی همانند هر رقابتی دیگری قطعاً نفر اول و برنده ی دارد این اصل بدیهی و غیر قابل انکار پروژه انتخابات درهر مملکتی است. امّا آنچه در این یاداشت برآن تأکید می شود رقابت با رویکرد برنده –برنده و احساس پیروزی همگانی و امید به آینده در اقشار مختلف یک جامعه بعد از برگزاری انتخابات است.
انتخابات یکی از ارکان دمکراسی و اصل پذیرفتنی جهت دست به دست شدن قدرت است. نگاهی به روند برگزاری انتخابات در کشورهای توسعه یافته این نکته را به ذهن متبادر می نماید، هم کسانی که پیروز انتخابات شده اند و هم کسانی که نتواستند به مجلس یا هر پستی که مورد رقابت بوده راه یابند از فردای انتخابات رقابت های تبلیغاتی را کنار گذاشته یا به حداقل می رسانند. از طرف حزب یا شخص پیروز از آن ها دعوت می گردد تا در صورت تمایل همراه و همکار نماینده یا دولت جدید باشند.(پیروزی)
رقیبان باقبول قواعد و اصول بازی رقابت، همکار دولت یا نماینده می شوند یا باچشمانی بازتراز قبل همانند منتقدی دارای چارچوب و قواعد منطقی با برنامه ریزی دقیق مراقب عملکرد و برنامه های شخص یا حزب منتخب خواهند بود از کاستی ها و اشتباهات گذشته ی خود درس می آموزند و بر قوت ها می افزایند. با دستی پربارتر و توان بیشتر برای دوره های بعد خود را آماده و مجهز می نمایند.
اکنون که پروژه انتخابات به سرانجام رسیده است و با مشخص شدن نتایج در سطح ملی، روزنه امید به تحولات پر سوتر گشته است. انتظار می رود درمناطق به ویژه در شهرهای کوچک هم مردم از پرتوهای این حرکت های امید زا بی نصیب نگردند. بنابراین ضمن تبریک به همه ی منتخبان مردم به ویژه منتخب حوزه انتخابیه خود از شهرستان های پیرانشهر و سردشت، ذکر نکاتی زیر برای ترسیم چشم انداز آینده پیش رو را لازم می دانم؛پیروزی و همگانی شدن لذتی گواراست
موکلان
عموم مردم این دو شهرستان به ویژه معتمدان، نخبگان و صاحب نظران همه می دانیم که سطح چالش ها و مشکلات پیش رو این دو شهرستان بسیار چشم گیر هستند. آستانه خدمات عمومی و سطح توسعه یافتگی از نرم جهانی و ملی که هیچ از سطح مناطق هم جوار هم گاهاً با توجه به فرصت ها و پتانسیل های موجود پایین تر است.کم لطفی و بی توجهی مسوؤلان منطقه ای و محلی بسیاری از اوقات سد راه همدلی و ابراز مشارکت و احساس مسوؤلیت شهروندی بوده اند. تعصبات کور قومی ،طایفه ای ،مذهبی،جناحی ،فکری و… مانع همبستگی جمعی و موجب هدر دادن سرمایه های اجتماعی شده اند.(پیروزی)
نه ژست های روشنفکرمآبانه،خود استقلالی های فردگرایانه و اظهار نظرهای فخرفروشانه و نه عدم باور و اعتراف به جایگاه و نقش نخبگان از سوی عامه ی مردم، هیچ کدام راهگشای معضلات و ناهنجارهای موجود جامعه نبوده اند. نه امنیتی کردن فضای عمومی به بهانه ی مرزی بودن و… و پنهان کردن چهره ی مدیریت های ضعیف و ناکارآمد بعضی مسوؤلان پشت نقاب دلسوزی و دفاع از نظام و اختراع خط قرمزهای من درآوردی، نه قهرها و تحریم های تصنعی و دوری از سیستم حاکم که گاهاً به دور از واقع نگری و دوراندیشی بوده اند، تاکنون توانسته است قدمی در راستای محرومیت زدایی و تأمین منافع ملی و جمعی به غیراز نفعهای زودگذر شخصی و گروهی خاص بردارد.
مسوؤلان به ویژه منتخب مردم برای مجلس
سیاه وسفید دیدن عملکرد دیگران و همیشه نیمه خالی لیوان را برجسته نمودن برداشتی منصفانه نیست. امّا اگر مسوؤلان منطقه به ویژه منتخبان مجلس در ادوار گذشته نگاهی موشکافانه و بدور از تعصب و غرور به کارنامه عملکرد خود بیندازند. وجدان بیدارشان گواهی خواهد داد که کفه ترازوی عملکردشان با حیطه اختیارات و وظایفشان و سطح توقع و انتظارات موکلانشان بسیارناموزون است.
نگارنده هیچ وقت چنین برداشتی را نمی پسند که می گوید؛ تاکنون هیچ کار و تلاشی برای مردم منطقه صورت نگرفته است بلکه باید همواره قدردان زحمات دیگران اگرچه در چارچوب وظایف هم قرارگیرد باشیم. آنچه ملال آور است آن است که بعد از سپری شدن 9دوره از مجلس شورای اسلامی هنوزحسرت درخشیدن یکبار نمایندگان ما در طرح های ملی به دل مردمان این دیار مانده است. گرچه گاهی عدم موفقیت خود را در سطح منطقه به حمایت و همکاری نکردن عموم مردم و نخبگان نسبت می دهند. هرچند که چنین توجیهی قابل قبول نیست امّا خوش درخشیدن در سطح ملی که یکی از وظایف اصلی نماینده هم است قطعاً به داشته ها و توانایی های شخص نماینده برمی گردد.
آینده پیش رو،پیروزی و همگانی شدن لذتی گواراست
دو شهرستان سردشت و پیرانشهر گذشته از اشتراکات فرهنگی،مذهبی،اجتماعی و…دارای بسیار از چالش ها و معضلات و همچنین پتانسیل ها و فرصت های همیاری مشترک هستند. مهم تراز همه داشتن حوزه انتخابیه مشترک است که بسیاری از تصمیمات مدیریتی و سیاسی این دو شهرستان را به هم پیوند می دهد.
اگر باور داشته باشیم که گذشته پلی به سوی آینده است و تاریخ درس های برای سرآغاز فصل های نو با خود دارد. پس نخبگان و معتمدان دو شهرستان می دانند که میوه ی همبستگی و همدلی بسیار شیرین تر از تعصبات کور، تفرق و فضای ناسالم دو قطبی است. در دنیای امروز کشورها با هم پیمان اتحاد و همبستگی و همکاری می بندند. حال تحقق چنین امری برای مردمان دو شهرستان و کل منطقه با این همه توانمندیهای مشترک آرزوی غیر ممکنی نیست.(پیروزی)
کلام آخر از نماینده منتخب دو شهرستان انتظار می رود که بر تجارب سازنده گذشته بیفزایند و کاستی ها را با همدلی و مشورت ها جبران نمایند.کشیدن پرده ی سفیدی از فراموشی بر فضای رقابت تبلیغاتی و نقدهای گذشته و باز نمودن صحفه ی جدیدی از آغاز فصل نو فعالیتشان بی تردید کارگشا خواهد بود.قطعاً سفره ی اندیشه ی نخبگان دلسوز و متعهد دو شهرستان که بدون هیچ چشم داشتی برای ارائه خدمات و داشته هایشان به جامعه خود همواره باز و آماده پذیرایی است از سفرههای به ظاهر رنگین امّا دارای مطامع پنهانی و کم محتوا، بی رونق ترنخواهد بود. شاید تنها توقع بی شائبه فرهیختگان این دیار هم سرسوزنی ارتباط و اعتماد، اندکی هم حمایت شجاعانه باشد و بس.
عثمان عباسی- فعال مدنی-سال 94
- نویسنده : عثمان عباسی


























