کتابخانه فرهنگیان بازنشسته بوکان خانه امید برای خشکاندن جهالت و نادانی

کتابخانه فرهنگیان بازنشسته بوکان خانه امید برای خشکاندن جهالت و نادانی

کتابخانه «استاد حسین شیربیگی» با مساحتی تقریباً پنجاه متر مربع در زیر زمین پاساژ شهرداری بوکان واقع شده که با تصویب کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی شهر در اختیار کانون بازنشستگان قرار گرفته است. مدیریت کتابخانه به عهده معلم فرهیخته و پیشکسوت «استاد حسین شیربیگی» می باشد. کتاب‌های موجود در کتابخانه که هم اکنون گنجینه گران‌بها را تشکیل داده است، مولود آرزو و اندیشه چند سال پیش مشارالیه است که در خیال او خانه کرده بود و پیوسته آن را با خود بزرگ می‌نموده و روح و روانش که فریفته و ستایشگر هنرآموختن است تخم این آرزو در دماغش کاشته شد. چون حرفه و شغل او تعلیم و تربیت و فن نویسندگی است، شبانه روز آن را با دل و جان از گوشه و کنار جمع آوری نموده و پرورش داده به این امید که جمع آوری این ذخایر گران‌بها موجب ارتقای سطح علمی و هنری علاقه‌مندان به کسب دانش گردد.

کتاب‌های موجود در کتابخانه استاد شیربیگی که هم‌اکنون گنجینه گران‌بها را تشکیل داده، مولود آرزو و اندیشه چند سال پیش مشارالیه است که در خیال او خانه کرده و پیوسته آن را با خود بزرگ  می نموده است. در ضمن گشت و گذار از این کتابخانه، مراجعه به قفسه‌های کتاب و نحوه چینش آنها دریافتم که در انتخاب کتب، دقت و سلیقه نقش آفرینی نموده است، آن را همچون گلستانی دیدم که مملو از درختان پربار دانش و هنر است که بوسیله خامه بزرگ‌مردان و زنان اندیشمند تخم و بذر آن‌ها کاشته شده‌است.

فقسه ها به طور جداگانه و با نظم و ترتیب خاصی در جای خویش قرار گرفته‌اند که جوینده کتاب دچار سردرگمی نمی شود. جایگاه هر یک از رشته‌های مورد نیاز از قبیل: کتب داستانی، ادبیات در زمینه شعر و نثر – هنری، تاریخی، اجتماعی، اقتصادی، خاطراتی و دانشگاهی کاملاً معلوم و مشخص است. به‌طور یقین آثار زحمت و تلاش در آنها جلوه‌گر است و نشانه‌ای از علاقه وافر یک شخصیت فرهنگی است که حدود ده سال برای جمع آوری آنها تلاش و کوشش نموده است.

فعالیت کتابخانه را چون اداره بسیار با نظم و ترتیب دیدم که کارکنان آن هر روز رأس ساعت اداری و تا پایان وقت بدون غیبت در سر کار حاضر می باشد. تنها با این تفاوت که این مؤسسه فرهنگی تنها به‌وسیله یک نفر اداره و مدیریت می شود آن‌هم بدون اجرت و مزد که به حالش غبطه خوردم.

در طول چند ساعت اقامت،آمد و شد جوانان برایم بسیارجالب و خوشایند بود که دختران و پسران علاقه‌مند به کتاب و آموختن و مطالعه با چه شور و شوقی مشغول امانت گرفتن کتاب و تحویل آن بودند.

در اثنای بازدید و بررسی جوانب مختلف کتابخانه نکاتی به نظرم رسید که اختصاراً به آنها اشاره می‌کنم:

1-کف کتابخانه فاقد سیمان‌کاری مناسب بود که به مرور زمان فرسوده شده و سطح زمین بسیار ناهموار و مانع قرارگرفتن منظم کرسی‌ها و صندلی هاست که گاهی صدای ناهموار آن‌ها حواس مطالعه کنندگان  را پرت نموده و تمرکز آنها را از بین می برد که امید است مسئولین ذی‌ربط به‌ویژه شورای شهر به‌طور اعم و کمیسیون فرهنگی به‌طور اخص در فکر رفع این مشکل جزئی باشند.کتابخانه فرهنگیان

2- آنچه مایه دلگرمی بود و قابل تحسین، سخت کوشی و تلاش این معلم خدمتگزار بود که در کنار این مسئولیت و مدیریت خطیر، آموزش تدریس زبان کُردی به فراگیران و علاقمندان به یادگیری زبان مادری است که با شوق و اشتیاق این وظیفه را بر عهده دارد.

خدمات دیگر ایشان دایرکردن کلاس داستان‌نویسی و آموزش هنر داستان نویسی جدید و همچنین خواندن داستان‌های کوتاه و بلند با دقت و تأمل زیاد و ویرایش آنها و ارشاد و راهنمایی نویسندگان بدون اجرت و مزد مادی،که قطعاً اجر معنوی را به‌دنبال خواهد داشت.

در کتابخانه استاد شیربیگی، آنچه مایه دلگرمی بود و قابل تحسین، سخت کوشی و تلاش این معلم خدمتگزار بود که در کنار این مسئولیت و مدیریت خطیر،آموزش تدریس زبان کردی به فراگیران و علاقمندان به یادگیری زبان مادری است که با شوق و اشتیاق این وظیفه را بر عهده دارد.

3- چیزی که مایه اعجاب و شگفتی بود عدم حضور و مراجعه فرهنگیان بازنشسته است که با مطالعه فهرست کتاب‌ها متوجه شدم که تعداد آنها از انگشتان دست تجاوز نمی کرد. امیدوارم در آینده نزدیک  شاهد حضور فعال و پر نشاط آنان و کلیه علاقه‌مندان به کتب و مطالعه از هر رده سنی و از هر جنسی باشیم که قطعاً موجب ارتقای دانش و معلومات در همه زمینه‌ها خواهد بود. باشد که از میان خوانندگان، نویسندگان و متکلمان پا به عرصه وجود نهاده و ریشه جهل و نادانی را بخشکانند.کتابخانه فرهنگیان